MIL-STD-810H Yüksek Sıcaklık (High Temperature) (Method 501.7) Test Makinesi

MIL-STD-810H (Method 501.7) Yüksek Sıcaklık (High Temperature)

MIL-STD-810G (Method 501.5) Test Makinesi

‘nin temel amacı, yüksek sıcaklık koşullarında cihazın güvenilirliğini test edilmesidir. Bu test, sıcaklık artışlarının elektronik bileşenler üzerinde yarattığı etkileri simüle eder ve cihazın bu koşullarda dayanıklılığını değerlendirir.

1. Kapsam (Scope)

1.1 Amaç:
Bu test, yüksek sıcaklık koşullarının malzeme güvenliği, bütünlüğü ve performansı üzerindeki etkilerini değerlendirmek için kullanılır​.

1.2 Uygulama:
Bu yöntem, standart ortam sıcaklıklarından daha yüksek sıcaklıklara maruz kalması muhtemel malzemelerin değerlendirilmesi için uygundur​.

1.3 Sınırlamalar:
Bu test yöntemi, uzun süreli (yıllar süren) sıcaklık maruziyetine bağlı yaşlanma etkilerini değerlendirmek için uygun değildir. Ayrıca, aşağıdaki durumlar için de genellikle önerilmez:

• Güneş radyasyonuna doğrudan maruz kalan malzemeler için (Method 505.7, Procedure I kullanılmalıdır).
• Fotokimyasal (actinic) etkilerin değerlendirilmesi için (Method 505.7, Procedure II kullanılmalıdır).
• Aerodinamik ısınma etkilerinin değerlendirilmesi için.

2. Test Özelleştirme Rehberi (Tailoring Guidance)

2.1 Bu yöntemin seçilmesi
Malzemenin yaşam döngüsünde yüksek sıcaklık maruziyeti olup olmadığını belirlemek için gereksinim dokümanları gözden geçirilmelidir​.

2.1.1 Yüksek sıcaklık ortamlarının etkileri

• Farklı genleşme katsayılarına sahip malzemelerin farklı şekilde genleşmesi sonucu parçaların sıkışması.
• Yağlayıcıların akışkanlığının azalması ve yağ kaybı.
• Malzeme boyutlarında değişim.
• Contaların, keçelerin ve yatakların deformasyonu.
• Elektronik devre stabilitesinin sıcaklık değişimlerinden etkilenmesi.
• Direnç değerlerinde değişim.
• Yapıştırıcıların bozulması ve organik malzemelerin çatlaması.
• Sızdırmaz kaplarda basınç artışı.
• Patlayıcı ve itici maddelerin genleşmesi veya yanmasının hızlanması​.

2.1.2 Diğer test yöntemleriyle sıralama
Bu test, Method 505.7 (Güneş Radyasyonu Testi) ile birlikte uygulanarak gerçek dünya koşullarına daha yakın bir değerlendirme sağlanabilir​.

2.2 Test prosedürü seçimi
Bu yöntem, üç farklı test prosedürü içerir:

1. Prosedür I – Depolama: Yüksek sıcaklıklarda uzun süreli depolamanın malzeme üzerindeki etkilerini değerlendirir.
2. Prosedür II – Operasyon: Yüksek ortam sıcaklıklarının çalışır durumdaki malzeme üzerindeki etkilerini değerlendirir.
3. Prosedür III – Taktik Bekleme – Operasyon: Güneş ışığına maruz kalmış kapalı bölmelerdeki malzemelerin çalıştırılabilirliğini değerlendirir​.

2.3 Test seviyelerinin ve koşullarının belirlenmesi

• İklim koşulları: Malzemenin gerçek saha koşullarına uygun şekilde test edilmesi sağlanmalıdır.
• Maruz kalma süresi: Sürekli sıcaklık veya döngüsel sıcaklık maruziyeti belirlenmelidir.
• Malzeme konfigürasyonu: Depolama ve operasyon sırasında malzemenin gerçek dünyada nasıl konumlandırılacağı değerlendirilmelidir​.

3. Gerekli Bilgiler (Information Required)

3.1 Ön test hazırlıkları

• Nem kontrolü gerekliliği (varsa).
• Sıcaklık ölçüm noktaları ve sensör konumları.
• Maksimum depolama sıcaklığı ve ortam sıcaklığı.

3.2 Test sırasında toplanacak veriler

• Test odasının sıcaklık-zaman kayıtları.
• Test edilen malzemenin sıcaklık-zaman verileri.

3.3 Test sonrası veriler

• Test süresi boyunca kaydedilen sıcaklık değişimleri.
• Görsel muayene sonuçları.
• Test edilen malzemenin operasyonel durumu ve işlevselliği.

4. Test Süreci (Test Process)

4.1 Test Tesisi ve Donanımı

• Sıcaklık odası veya kabini, malzemenin çevresindeki hava sıcaklığını belirlenen seviyede tutabilecek şekilde tasarlanmalıdır​.
• Hava akışı, test edilen malzemenin gerçek ortam koşullarına uygun olmalıdır.

4.2 Test Kontrolleri

• Sıcaklık değişim oranı 3°C/dakikayı aşmamalıdır.
• Test sırasında sıcaklık 2°C’den fazla sapma göstermemelidir.

4.3 Test Kesintileri

• Test odası arızası: Test kesintiye uğrarsa, malzeme en son başarıyla tamamlanan sıcaklık seviyesine geri döndürülerek test devam ettirilmelidir.
• Malzeme arızası: Test öğesi başarısız olursa, yeni bir numune ile testin baştan uygulanması gereklidir​.

4.4 Test Uygulama Prosedürleri

• Prosedür I – Depolama: Malzemenin yüksek sıcaklıkta depolanmasının etkilerini değerlendirir.
• Prosedür II – Operasyon: Malzemenin yüksek sıcaklık altında çalışma yeteneğini test eder.
• Prosedür III – Taktik Bekleme – Operasyon: Güneş ışığına maruz kalmış malzemelerin operasyonel duruma geçişini değerlendirir​.

5. Sonuç Analizi (Analysis of Results)

Test sonuçları aşağıdaki açılardan analiz edilir:

• Fiziksel hasar: Çatlamalar, deformasyonlar, sızdırmazlık kaybı.
• Fonksiyonel bozulma: Elektriksel veya mekanik bileşenlerdeki arızalar.
• Kimyasal etkiler: Malzeme bileşiminde değişiklikler.
• Özel gereksinimler: Belirli sıcaklık koşullarında çalışması gereken malzemeler için ek analizler yapılmalıdır​.

6. Referanslar ve İlgili Belgeler (References/Related Documents)

• MIL-STD-810H
• NATO STANAG 4370, AECTP 230 (İklim Koşulları)
• MIL-HDBK-310 (Küresel İklim Verileri)

Genel Özellikler

Uygulama Alanları

• Elektronik Cihazlar: Soğutma ve soğutucu olmayan cihazlar.
• Askeri Ekipman: Yüksek sıcaklıkta çalışan araç ve cihazlar.

Avantajları

• Elektronik bileşenlerin aşırı sıcaklıklarda performansını değerlendirir.
• Cihazın uzun süreli sıcaklık değişimlerine karşı dayanıklılığını test eder.

MIL-STD-810H (Method 501.7) hakkında daha detaylı bilgi almak veya sipariş vermek için bizimle iletişime geçebilirsiniz.